เห้อ..

ฉันตื่นขึ้นมา แล้วพบว่าตัวเองอยู่ในห้องโทนสีขาว

มองผ่านประตูกระจกบานใหญ่ออกไปเป็นทะเลที่เงียบสงบ..

ที่กระจกมีไอน้ำเกาะอยู่ไม่หนาจนเกินไป พอที่จะมองออกไปเห็นอะไรๆ ข้างนอกได้..

ฉันเดินไปหยิบถ้วยกาแฟใบโปรดมาชงในแบบรสชาดที่ฉันพอใจ ควันของกาแฟลอยมาเตะจมูก ชื่นใจๆ

ระหว่างนั้นในมือของฉันมีเจ้า iPod สุดที่รักกำลัง shuffle เพลงใน Top rated list ของฉัน นั่นก็พลาดไม่ได้แน่ๆ กับเพลง เทนติงส์ ทะเลก็ใกล้ เธอก็เศร้า ท้องฟ้าเปลี่ยนสี ..ทั้งอัลบั้ม Everything i sea ของเจี๊ยบ วรรธนา เลยน่าจะดีกว่า..รวมไปถึงเพลงแนว bossa ที่ขนกันมาเข้าคิวต้องรับเช้าอันสดชื่นของฉัน

ฉันมีความสุขจัง…

แล้วก็มีเสียงเคาะประตูฉันชะงักเล็กน้อย

มีเสียงใครคนนึงลอดเข้ามา..

นี่มันจะเก้าโมงแล้วนะ ไม่ไปทำงานหรอ… แม่ฉันเองตะโกนถาม

ฉันลืมตาเด้งดึ๋งขึ้นมา มองนาฬิกา..และลุกไปอาบน้ำ

คอตก..บอกกะตัวเองว่า เออ ไปทำงานก็ได้ (วะ)

Advertisement