เมื่อฉันอยากฆ่าตัวตาย

วันนี้จั่วหัวเรื่องได้ดูสิ้นหวังมากจริงๆ แต่ต้องยอมรับตรงๆ ว่าฉันเป็นคนที่ ”เคย” มีความคิดแบบนี้

 

ถ้าถามตรงๆ ว่าทำไม คนเราถึงได้คิดสั้นขนาดนั้นได้ สำหรับฉันเองคงต้องตอบว่า นาทีนั้นไม่รู้เหมือนกันแฮะ..

 

ฉันไม่ขอมองว่าคนที่กำลังจะคิดฆ่าตัวตายคือ คนโง่ นะ เพราะการที่ใครต่อใครพูดกันว่า ทุกปัญหามีทางออก ทำไมต้องคิดสั้น แต่ฉันว่า การไอ้ที่คิดสั้นเนี่ยแหละ โมเม้นต์นั้นอ่ะ มันคือทางออกสุดท้าย ที่พอจะนึกออกตะหาก…

 

แต่…….จากประสบการณ์ตรงที่เคยเป็นมา ฉันหมายถึงกับตัวฉันเอง…ได้แต่บอกกับตัวเองว่า จุดนั้นมันคิดอะไรไม่ออกจริงๆ แต่วันนี้พ้นน้ำแล้วจะไม่ขอกลับไปคิดทำแบบวันนั้นอีกแล้ว

 

เมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ฉันมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย มันก็มาจากเรื่องเดิมๆ ถ้าใครเคยอ่าน Blog ของฉันคงอาจจะเข้าใจได้ดี ไหนจะด้วยโรคที่เป็น ด้วยลักษณะทางกายภาพภายนอกที่เมื่อไหร่ก็ตามฉันส่องกระจก หรือแม้ ไม่ต้องส่องกระจก มองดูตัวเองก็พาลทำให้อยากไม่หายใจเอาดื้อๆ ทุกครั้ง และเมื่อไหร่ก็ตามที่คิดว่าต้องอยู่กับร่างแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ทุกวันนี้ยังไม่อยากจะทำใจยอมรับมันได้เลย แต่ด้วยอายุที่มากขึ้น ความรับผิดชอบ หรือสิ่งที่คนเขาเรียกกันว่า วุฒิภาวะ แหละมั้งที่ทำให้ต้องทำใจไปโดยบริยาย…

 

เวลาผ่านไป ได้ยิน ได้ฟัง รับรู้อะไรมากขึ้น จนมาวันนึงได้ยินข่าวที่ว่า รองนางสาวไทยฆ่าตัวตายเพราะเรื่องความรัก…ในฐานะคนแบบฉัน แว้บแรกที่รู้ข่าวนั้น เกิดคำถามทันที โห…เค้าสวยขนาดนั้นทำไมยังคิดสั้นนะ ทำมเค้าไม่คิดจะอยู่สู้อะไรๆ นะ อกหักหรอ เค้าสวยจะตายทำไมไม่คิดอยู่ต่อล่ะ น่าจะมีคนพร้อมเข้ามาเยอะแยะไม่ใช่หรอ????

 

…ฉันเลยได้ความคิดใหม่เข้ามาว่า เอาเข้าจริงต่อให้คนเราเกิดมาสมบูรณ์แบบในสายตาคนอื่นแต่เค้าก็มีปัญหาของเค้า ไม่ใช่เราคนเดียวที่มีปัญหา

…ความสวยงามที่เราอยากได้มันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงหรอก..ไม่งั้นคนที่เราคิดว่าเค้าดีเลิศขาดนั้นจะจบชีวิตตัวเองด้วยมือเค้าเองทำไม. ฉันแตกประเด็นไปกับตัวเองต่าง ๆ นา ๆ

 

ฉันนึกในใจว่า ถ้าวันนี้พี่นางงามคนนั้นเค้าอยู่อยากจะบอกเค้าว่า พี่คะ ถ้าหนูเป็นพี่หนูคงไม่แคร์แค่ผู้ชายคนเดียว พี่รู้ไหมคะ หนูอิจฉาพี่แค่ไหนที่พี่เกิดสวย รูปร่างดีขนาดนี้ มีคนอีกหลายร้อยหลายพันที่ไม่สามารถเกิดมาได้เท่าพี่เลยนะคะ…ฉันพูดได้คำเดียวเลยว่า ฉันเสียดาย…

 

และนั่นก็คงเป็นอีกจุดเกิดเหตุของฉัน..ที่ทำให้ย้อนกลับมามองตัวเอง ทำไมต้องอยากตายด้วยนะ กะอีแค่การที่ไม่ได้เกิดมาได้สมบูรณ์แบบบวกกับอาการอกหัก รักคุดอีกนิดหน่อยก็ขี้เกียจหายใจแล้วหรอ..

หากวันนั้นฉันได้ทำการฆ่าตัวตายไปแล้ว อาจมีคนๆนึง อาจอยู่ในมุมนึงของโลกที่ฉันไม่รู้ เค้อาจจะคิดแบบเดียวกับที่ฉันคิด สมมติว่าวันนั้นฉันฆ่าตัวตายไปแล้ว…คนนั้นเค้าอาจจะอยากบอกฉัน ว่า เสียดายเนาะ อย่างน้อยก็มีขา มีแขน ทำอะไรได้มากมาย.. เสียดายนะที่ตายังมองเห็น .. เสียดายนะที่ยังมีแรงทำมาหากินได้ ทำไมไม่อยู่ต่อเพื่อตามหาสิ่งอื่นในชีวิตนะ….

 

เท่าที่ฉันได้อ่านเจอมา สถิติคนฆ่าตัวตายอันดับ 1 เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง แต่สาเหตุการฆ่าตัวตายอันดับที่ 1 คงเดากันได้…มันไม่พ้นเรื่องของความรัก ฉันไม่รู้จะหยุดความคิดฆ่าตัวตายของคนอื่นได้ยังไง จะช่วยได้ยังไง ไม่รู้จริงๆ

แต่อย่างน้อยที่สุดฉันคือคนที่เคยผ่านความคิดแบบนั้นมาแล้วและไม่มีวันที่จะทำแบบนั้นอีก เลยอยากฝากอะไรทิ้งไว้ เผื่อจะมีประโยชน์กับใครบ้าง บ้านเราก็มีโครงการช่วยเหลือผู้ที่เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข คลิกไปได้ที่ http://www.suicidethai.com/ ค่ะ โดยส่วนตัวฉันเองขอพึ่งพาพุทธศาสนาค่ะ เพราะเอาเข้าจริงกลายเป็นสิ่งที่ช่วยได้เยอะทีเดียว ถ้าหากต้องการความสงบหรือจะคิดว่าเป็นการพักผ่อนอีกแบบก็ได้ค่ะ ขอบแนะนำโครงการนึง ชื่อโครงการ Middle way ค่ะ ลองเข้าไปดู รายละเอียดเพิ่มเติมที่ เวบไซด์ http://www.meditationthai.org/docs/en/index.html เผื่อจะมีประโยชน์กับใครบ้างนะคะ

 

โชคเหลือเกินที่…วันนี้ฉันยังหายใจ…

Advertisement